در ساعت 8/5 بامداد روز پنجم ژوئن 1967میلادی، نیروی هوایى رژیم صهیونیستی در یک عملیات غافل گیرانه، با عبور از مرزهای سه کشور مصر، سوریه و اردن، به مدت دو ساعت، نیروهای هوایى این کشورها را به شدت مورد حمله قرار داده و به این ترتیب سومین جنگ بزرگ رژیم اشغال گر قدس و کشورهای عربی آغاز شد. پس از این تجاوز، نیروی زمینی اسرائیل با بهره گیری از سلاح های پیشرفته و حمایت های انگلیس و امریکا، در مدت شش روز، ارتش های مصر، سوریه و اردن را شکست داد. جنگ ژوئن 1967 میلادی اعراب و اسرائیل را می توان یکی از سریع ترین جنگ های تاریخ به شمار آورد زیرا رژیم صهیونیستی در این تجاوز، چهار برابر تمام سرزمین های اشغالی تحتِ کنترل خود، شامل سراسر صحرای سینا و هم چنین کناره های شرقی کانال سوئز در مصر و بلندی های جولان در سوریه را اشغال کرد و پس از جدا کردن غرب رود اردن از کشور اردن و اشغال کامل بیت المقدس، آتش بس را پذیرفت. شکست سنگین اعراب در جنگ شش روزه، با همکاری نزدیک سرویس های جاسوسی امریکا و انگلیس با سازمان جاسوسی اسرائیل، موساد، ممکن شد. قبل از شروع این جنگ، جمال عبدالناصر، رئیس جمهور وقت مصر با بستن خلیج عقبه بر روی کشتی های اسرائیلی و نیز انعقاد پیمان اتحاد نظامی با سوریه و اردن، بهانه لازم را برای شروع جنگ به دست اسرائیلی ها داد. وی هم چنین از نیروهای ناظر سازمان ملل که پس از جنگ سوئز در سال 1956میلادی، بین نیروهای مصری و اسرائیلی در صحرای سینا حائل شده بودند درخواست کرد که از این منطقه خارج شوند. از این رو، سران رژیم صهیونیستی، این اقدامات را به عنوان تدارک آغاز حمله ای علیه اسرائیل تعبیر نمودند. جنگ شش روزه در نهایت، در دهم ژوئن آن سال پایان یافت و عواقب ناگوار آن برای اعراب، به موقعیت داخلی و خارجی جمال عبدالناصر به عنوان پرچمدار مبارزه با رژیم صهیونیستی، لطمه شدیدی وارد ساخت و ناصر با این که تا زمان مرگ خود در سال 1970میلادی در مقام ریاست جمهوری مصر باقی ماند، دیگر موقعیت و اعتبار گذشته خود را باز نیافت.
مطالب مرتبط
![Share](/sites/all/modules/addtoany/images/share_save_171_16.png)