زیگموند فروید، روان کاو معروف اتریشی در 6 مه 1856میلادی از پدر و مادری یهودی در چکسلواکی به دنیا آمد و در چهارسالگی به همراه خانواده اش به وین در اتریش رفت. وقتی که فروید دوران دبیرستان را به پایان رسانید، میل به شناخت انسان، او را به سوی آموزش تحقیق درعلم فیزیولوژی و کالبدشناسی کشاند و برای این منظور، در هفده سالگی در دانشکده پزشکی ثبت نام کرد. فروید در ابتدا تمایلی به طب نشان نمی داد و به تحقیق خالصِ علمی علاقه بیشتری داشت. بااین حال از 29 سالگی کار خود را به عنوان طبیب متخصص اعصاب آغاز کرد و پس از چندی در درمان بیماری های روانی و نیز در رشته روان شناسی تبحر پیدا کرد. از سال 1895م تا پایان عمر، فروید، سخت به کار دانش نوین روان شناسی و روان کاوی مشغول بود. او نظریه ها و عقیده های خود را بر تجربه هایى که از درمان بیماران خویش به دست می آورد پایه گذاری نمود. فروید به این نکته پی برد که نتایج آزمایش های بالینی بیماران روانی برای تشخیص بیماری کافی نیست و تنها کاربرد جراحی و میکروسکوپ نمی تواند همه مسائل مغز را بگشاید. شیوه ای که فروید برای بهبود این بیماران ابتکار کرد این بود که در حالی که بیمار در حال استراحت مطلق و هوشیار بود از او می خواست افکاری که از مغزش می گذرد مسلسل وار به زبان آورد. این شیوه که عبارت از کشاندن اندیشه از ضمیر ناخودآگاه به ضمیر آگاه است، به زودی به نام تحلیل روانی یا روان کاوی معروف شد. وقتی فروید برای اولین بار تئوری خود را مطرح نمود، دنیا با ضربه عظیمی مواجه شد و هنگامی که وی در سال 1896میلادی، منشأ اختلالات روانی را ناکامی های جنسی عنوان کرد، روان شناسان سراسر دنیا را به واکنش علیه خود واداشت. منتقدان فروید نسبت به آراء او که خواهان آزادی مفرط جنسی بود اعتراض می کردند و معتقد بودند که این مسئله، تمام موضوعات زیبای این دنیا هم چون معصومیت دوران کودکی را زیر سؤال می برد. مسئله دیگری که مورد اعتراض قرار گرفت، دخالت فروید در امور شخصی بیمارانش بود. میراث فروید، بحث و جدال بسیاری را برانگیخت و تا سال های متمادی، یافته های او مورد نقد و بررسی پژوهشگران، دانشجویان و حتی انسان های عادی قرار گرفت. فروید منشأ اندیشه ها و رفتار انسان را ضمیر ناخودآگاه وی می داند و ریشه بسیاری از دردها و عقده ها را، در واپس زدگی های دوران کودکی می شمارد. در سال 1938م که نهضت نازیسم از مرزهای آلمان تجاوز کرد و اتریش را فرا گرفت، فرویدِ یهودی، به همراه دخترش به انگلستان پناهنده شد. وی در آنجا به عضویت انجمن سلطنتی انتخاب گشت و سرانجام در 23 سپتامبر 1939م در 83 سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت. جسد فروید را بنا به وصیت خودش سوزاندند و تبدیل به خاکستر کردند. از زیگموند فروید آثار متعددی برجای مانده که آینده یک توهم، آشوب تمدن، روان شناسی توده و تعبیر رؤیا از آن جمله اند.
![Share](/sites/all/modules/addtoany/images/share_save_171_16.png)