حضرت امام جعفر صادق علیه السلام پیشوای ششم مسلمانان، در این روز به دست خلیفه ی عباسی، منصور دوانیقی مسموم و در مدینه به شهادت رسید. امام صادق علیه السلام به شیخ الائمه نیز معروف است زیرا عمر ایشان از تمامی ائمه اطهار علیه السلام طولانی تر است. حضرت را در قبرستان بقیع در كنار پدر، جدّ و امام حسن مجتبی علیه السلام دفن كردند. آن امام به هنگام شهادت شصت و پنج سال داشته و مدت سی و چهار سال از امامت حضرتش می گذشت. در میان امامان معصوم علیه السلام ، برای هیچ كدام همانند امام صادق علیه السلام فرصت و شرایط مساعدی پیش نیامد تا بتوانند در سطح وسیع به انقلاب فرهنگی بپردازند و با تشریح فرهنگ غنی و پُرمایه ی اسلام، بر گسترش این دین آسمانی بیفزایند. ولی برای امام صادق علیه السلام این فرصت، در گیر و دار كشمكش ها و رودرویى بنی امیه و بنی عباس و جنگ قدرت به دست آمد. آن بزرگمرد علم و عمل از این فرصت استفاده ی كامل كرد و اسلام و فقهِ آن را از دیدگاه ائمه ی اهل بیت علیه السلام معرفی نمود و با تربیت شاگردان بسیار و برجسته، حیات تازه ای به اسلام و مسلمین بخشید و فرهنگ ناب تشیع را كه از متن اسلام محمدی و علوی نشأت گرفته بود به جهانیان عرصه كرد. امام صادق علیه السلام به عنوان رییس مذهب جعفری حوزه ی علمیه ی اسلامی در سطح عمیق و وسیع تشكیل داده و علوم اسلامی را تدریس می نمود. در این حوزه، چهار هزار نفر به فراگیری علوم آل محمد(ص) می پرداخته و حضرت در این زمان، اسلام اصیل را از زیر حجاب تیره و تار اسلام بنی امیه و بنی عباس آشكار ساخت.
مطالب مرتبط
![Share](/sites/all/modules/addtoany/images/share_save_171_16.png)