تاری دید، دیدن لکه و کم شدن دید در شب از جمله شایع ترین مشکلات مربوط به چشم هستند که ممکن است در ابتدا چندان جدی هم به نظر نرسند، اما می توانند نشانه ی شروع یک بیماری جدی باشند. در این مطلب قصد داریم شما را با برخی بیماری های شایع چشم مثل آب مروارید، لوچی، تنبلی چشم و نظایر آن ها آشنا نماییم. تا به برخی علائم ومشکلات چشمی پی ببرید.
• شاید کوررنگ باشید – آزمایش سنجش کوررنگی در تصویر سمت چپ “تصویر۱″ چه عددی را می بینید؟ اگر بتوانید عدد ۳ را تشخیص بدهید احتمالا مشکلی در تشخیص و تفکیک رنگ ها ندارید. اگر عدد ۵ را ببینید ممکن است دچار کوررنگی باشید. براساس مطالعات انجام گرفته حدود ۱۰ درصد از مردان با کوررنگی به دنیا می آیند اما در میان زنان این حالت بسیار ناشایع است. حالت کوررنگی کامل بسیار ناشایع است و اگر کسی به این حالت دچار باشد تصویری که می بیند، تصویر سمت راست است “تصویر۳″ و هیچ عددی را نمی تواند تشخیص بدهد. برخی انواع نه چندان شدید کوررنگی را می توان با عینک های مخصوص تا حدودی برطرف کرد.
• پیش چشم تان را نمی بینید – دوربینی “هایپروپی” اکثر ما با درجاتی از دوربینی به دنیا می آییم اما در بیشتر موارد حین رشد طبیعی بدن این حالت اصلاح می شود ولی اگر این اصلاح رخ ندهد فرد اجسام دور را واضح می بیند اما کتاب، کامپیوتر و سایر اجسام نزدیک را خوب نمی بیند. این حالت هم به نوعی ژنتیک است و در اعضای خانواده افراد مبتلا بیشتر دیده می شود. مشکل در زمان مطالعه، تار دیدن هنگام شب و سردرد جزو علائم این حالت هستند. این حالت با تجویز عینک یا لنز طبی یا در برخی موارد جراحی درمان می شود. بچه هایی که دچار این حالت هستند احتمال بیشتری برای ابتلا به لوچی “استرایسم” دارند و این باعث می شود خواندن برای آن ها سخت تر شود.
• دوردست ها ابری است – نزدیک بینی “میوپی” حدود ۳۳ درصد از آمریکایی ها “در سنین بین ۱۲ تا ۵۴ سال” اجسام دور را به صورت مبهم و ناواضح می بینند که این حالت را میوپی می گویند. این در حالی است که در دهه ۱۹۷۰ در کل آمریکا ۲۵ درصد به این بیماری مبتلا بودند. ریسک فاکتورهای این حالت عبارتند از: ۱- داشتن سابقه فامیلی “در یک یا هر دو والد” ۲- زیاد مطالعه کردن یا کار با کامپیوتر در فاصله بسیار نزدیک. در این حالت افراد ممکن است از داشتن مشکل هنگام رانندگی، ضعف در زمان ورزش کردن یا مشکل در تماشای تلویزیون شکایت کنند. همچنین علائمی مثل سردرد، خستگی و گاهی سرگیجه هم ممکن است با این حالت همراه باشد. این حالت را می توان با تجویز عینک یا لنز طبی یا در برخی موارد با جراحی، بهبود بخشید. این حالت در بچه ها در سن مدرسه شایع است و آن ها در دوران رشد باید مرتب عینک خود را تعویض کنند.
• چشم ها هم پیر می شوند – پیرچشمی “پرزیوپی” پوست شما پیر و دچار چین و چروک می شود، موهای تان هم پیر شده و خاکستری یا سفید می شوند. چشم شما هم پیر می شود و در نتیجه ممکن است جزئیات را تشخیص ندهد. این حالت را پرزیوپی می گویند که در یونانی به معنای پیرچشمی است. علامت ها از اواخر ۴۰ سالگی شروع می شود. لنزهای چشم حالت انعطاف معمول خود را از دست می دهند و در نتیجه آن حالت فوکوس برای تنظیم دقیق چشم ها امکانپذیر نیست. راه حل مناسب استفاده از عینک مطالعه یا عینک های دو وجهی است که هم مشکل نزدیک بینی و هم مشکل دوربینی را حل می کنند. اگر بخواهید از لنز استفاده کنید باید از یک چشم برای مطالعه و از چشم دیگر برای دیدن اجسام دور استفاده کنید.
• وقتی خط خطی می بینید – آستیگماتیسم اگر آستیگماتیسم داشته باشید، دید شما در هر فاصله ای ممکن است دقیق نباشد و نتوانید اشیا را واضح ببینید. این حالت وقتی اتفاق می افتد که قرنیه “پنجره شفافی که بخش جلوی چشم را می پوشاند” حالت غیر طبیعی دارد و این گونه اشعه های نور به حالت نامناسب و تغییر یافته روی عنبیه می افتد و حالت متمرکز در نقطه مشخص را ندارد. در این مورد هم عینک یا لنزهای تماسی مناسب می توانند مشکل را حل کنند. جراحی هم می تواند یک راه حل مناسب باشد. علامت های این حالت عبارتند از: سردرد، خستگی و درد چشم.
• آن هایی که نباید چشم شان را جراحی کنند خیلی از آن هایی که دچار مشکل چشم هستند دوست دارند نیاز دائمی شان به عینک از بین برود و بتوانند بدون عینک و لنز راحت ببینند و بخوانند. جراحی چشم می تواند قرنیه را به گونه ای اصلاح کند که مشکلاتی مثل نزدیک بینی، دوربینی یا آستیگماتیسم را بیش از ۹۰ درصد از بین برود. افرادی که دچار مشکل خشکی چشم شدید هستند یا قرنیه نازک دارند یا مشکلات بینایی آن ها خیلی شدید است، معمولا نامزد های مناسبی برای این جراحی نیستند. عوارض احتمالی جراحی های اصلاحی دید چشم که شایع نیستند عبارتند از: حساسیت به نور یا حساسیت چشم ها.
• وقتی نقطه وسطی را نمی بینید – تخریب ماکولای چشم تخریب بخش ماکولای چشم وابسته به سن “AMD” بیماری است که ابتدا دید مرکزی چشم را کم می کند و سپس از بین می برد. در نتیجه فرد نمی تواند چیزی بخواند یا رانندگی کند. علائم شامل نقطه های ناواضح و مبهم در وسط مرکز دید و دیدن خطوط مبهم بی ربط در میدان دید است. کشف و درمان این حالت می تواند روند از بین رفتن بینایی را کُند کند. سن بالای ۶۰، سیگار کشیدن، افزایش فشار خون، چاقی و سابقه فامیلی ابتلا به این بیماری احتمال ابتلا را بیشتر می کند. در این بیماری بخش مرکزی شبکیه که به نام ماکولا شناخته می شود، تخریب می شود که این حالت در دو شکل خشک و مرطوب رخ می دهد که در هر ۲ حالت بالاخره دید مرکزی فرد از بین می رود.
• تشخیص amd برای آنکه بفهمید به این حالت دچار هستید یا نه، این آزمایش را انجام بدهید: یک چشم تان را بپوشانید و به نقطه وسط این شکل از فاصله ۳۰ تا ۴۰ سانتی متری نگاه کنید. اگر عینک دارید جلوی عینک را بگیرید. اگر خطوط موج دار، شکسته یا ناواضح و مبهم دیدید یا اگر نقاطی تیره یا تاریک دیدید ممکن است به این حالت دچار باشید، برای چشم دیگر هم همین حالت را انجام دهید. اگر چه نتیجه این آزمایش به طور قطعی نشان نمی دهد شما به این حالت دچار هستید یا نه، اما این آزمایش می تواند به شما کمک کند. کسی که دچار این حالت باشد، این تصویر را به صورت کج و در هم ریخته می بیند و ممکن است در مرکز آن نقطه تاریک هم ببیند، خطوط صاف که ناواضح به نظر برسند هم ممکن است در این حالت دیده شوند که بیشتر جزو علائم اولیه حالت مرطوب بیماری هستند.
• وقتی چشم تان سیاه می شود – آب سیاه احتمالا شما این حالت را حس نخواهید کرد اما افزایش تدریجی فشار چشم ها می تواند آرام آرام دید و بینایی فرد را از بین ببرد که این حالت را آب سیاه می نامند. تا وقتی دید محیطی چشم کم نشود، این حالت هیچ علامتی ندارد، برای همین باید معاینه منظم چشم از میانسالی انجام شود. ریسک فاکتورهای این حالت عبارتند از: کسانی که سابقه خانوادگی این حالت را دارند. افرادی که بالای ۶۰ سال دارند. آب سیاه را می توان با درمان دارویی یا جراحی برطرف کرد. اگر بالای ۴۰ سال هستید، هر ساله برای معاینه چشم مراجعه کنید. شایع ترین علت این حالت افزایش تولید مایعات در داخل کره چشم است که به عصب بینایی که در پشت کره چشم است فشار می آورد. این عصب ـ که مجموعه ای از یک میلیون فیبر است و اطلاعات بینایی را از چشم به مغز می برد ـ تحت فشار قرار می گیرد و اگر این حالت درمان نشود، نابینایی کامل اتفاق می افتد.
• قند دشمن چشم های شماست – رتینوپاتی دیابتی تیپ یک و دو بیماری دیابت ممکن است باعث از بین رفتن نسبی دید حاشیه ای و کناری شود و در نهایت به کوری بینجامند. آسیب به عروق خونی شبکیه است. افراد نباید منتظر شروع علائم باشند بلکه باید بلافاصله پس از تشخیص، درمان شروع شود. علائم شامل دید مبهم، دیدن نقطه ها و سایه های غیرواقعی و درد چشم باشد. تمام افرادی که به بیماری دیابت دچار هستند باید هر یکی دو سال یک بار مورد معاینه چشم قرار بگیرند. بهترین پیشگیری پایین نگه داشتن قند خون است. اگر قند خون بالا برود، جدار عروق خونی آسیب می بینند و ممکن است متورم شوند سپس جدار آن ها را بشکند و مایع از داخل آن ها خارج شود. این روند آسیب عروق در نهایت به شبکیه آسیب می زند و باعث دید ناواضح، نقطه های نادیدنی و در نهایت کوری مطلق می شود.
• وقتی چشم، مرواریدی می شود – آب مروارید وقتی انسان ها ۸۰ ساله می شوند بیشتر از نصف آن ها به آب مروارید دچار شده اند که در واقع به آن کدرشدن لنز گفته می شود. در این حالت انگار لایه ای مه جلوی چشم است و خواندن، رانندگی کردن و دید در شب مختل است. دیابت، سیگارکشیدن یا مدت طولانی در معرض آفتاب قرار داشتن باعث افزایش احتمال ابتلا می شود. جراحی و جایگزین کردن لنز چشم با یک لنز مصنوعی می تواند این حالت را برطرف کند. در این حالت ممکن است جدا از دید مه آلود، مشکل در دید رنگ ها و تفکیک نکردن خطوط و در هم شدن نوشته ها، به خصوص در شب ها هم دچار علائم باشد.
• سفره ای برای چشمان شما – غذاهای مناسب برای چشم ها مادربزرگ ها همیشه می گفتند برای دید بهتر هویج بخور. نصیحت آن ها پایه علمی داشت و هویج واقعا برای چشم ها خوب است. اما جدا از هویج، اسفناج، پرتقال، گوشت، ماهی و غلات هم جزو مواد غذایی هستند که برای چشم ها و سلامت آن ها مفیدند. اگر می خواهید رژیم غذایی سالمی برای چشم های تان داشته باشید از غذاهایی غنی از آنتی اکسیدان ها “مثل امگا۳″، ویتامین های C و E، بتاکاروتن، روی و لوتئین استفاده کنید. با خوردن این مواد غذایی ممکن است دید شما دیرتر کاهش یابد و دیرتر هم به حالت تخریب ماکولا دچار شوید.
• چشم ها هم تنبل می شوند – تنبلی چشمی زمانی که دید در یک چشم کم می شود، مغز به طور جبرانی بیشتر روی چشم دیگر متمرکز می شود. این حالت که به آن آمبلیوپی می گویند، ممکن است ناشی از نداشتن تطابق درست محور چشم ها “همان استراپیسم یا لوچی” باشد یا اینکه یک چشم دید ضعیف تری داشته باشد. گذاشتن یک صفحه یا عینک سیاه مطلق مقابل چشم سالم می تواند باعث شود مغز به استفاده از چشمی که مشکل دارد روی آورد. اگر این حالت درمان نشود در دوران بزرگسالی و بلوغ ممکن است یک چشم کاملا عملکردش را از دست بدهد.
منبع: دکترسلام
![Share](/sites/all/modules/addtoany/images/share_save_171_16.png)