لزوم آمادگی جهت تشکیل حکومت اسلامی در خطبه غدیر
در این نوشتار سعی شده است پیرو سلسله مطالب غدیر، به « لزوم آمادگی جهت تشکیل حکومت اسلامی در خطبه غدیر » با رهبریت ائمه معصومین علیهم السلام پرداخته شود.
هنوز بیش از چند ماه از ماجرای غدیر خم نگذشته بود که منکران ولایت امیر المؤمنین علیه السلام با یک مشکل جدی روبه رو شدند. آنان در رویارویی با سؤالات و موضوعات جدید مطرح شده، پاسخ درخوری را از قرآن کریم نیافتند و چاره ای جز این ندیدند که به نظرات همه اصحاب پیامبر روی آورند و حتی همه دیدگاه ها و نظرات ضد و نقیض را به رسمیت بشناسند (مسئله تصویب).
حضرت امام علی علیه السلام در این باره می فرمایند: گاه مسئله و دعوایی مطرح می گردد و قاضی به رأی خود در آن جا حکم می کند؛ سپس شبیه همان دعوا نزد قاضی دیگری عنوان می گردد؛ او درست بر خلاف اولی حکم می کند، پس آنها نزد پیشوایان که آنان را به قضاوت منصوب نموده گرد می آیند. او رأی آنها را تصدیق و تصویب می کند، در حالی که خدای آنها یکی و پیامبرشان یکی و کتابشان یکی است! آیا خداوند دین ناقصی فرستاده و در تکمیل آن از آنها کمک خواسته، یا این که آنها شریک های خدایند و حق دارند هرچه خواستند بگویند و بر خداوند لازم باشد رضایت دهد؟! یا این که خداوند سبحان دین کاملی فرستاد، ولی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم در تبلیغ آن کوتاهی نموده است؟! حال آن که خدای سبحان می فرماید: «ما چیزی را در قرآن فرو گذار نکرده ایم». در قرآن بیان همه چیز آمده است.[نهج البلاغه، خطبه 18]
آری جدا نمودن غدیر از اسلام، همانند رها کردن نماز قبل از سلام و افطار کردن روزه قبل از وقت غروب است که تا نماز به سلام ختم نشود نماز شکل نمی گیرد و تا روزه به وقت افطار رسانده نشود، روزه ای معنا پیدا نمی کند و همه زحمت های قبلی به هدر خواهد رفت. ثامن الحجج حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام از پدرش و او از پدرانش از امام محمد باقر علیه السلام در باره آیه شریفه: «فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیهَا» نقل می کنند که حضرت باقر علیه السلام فرمودند: «مراد از آن، لااله الاالله، محمد رسول الله و علی امیرالمؤمنین است» و سپس اضافه می نمایند که «الی هاهنا التوحید».[بحارالانوار، جلد 3، ص277] یعنی وقتی پس از نبوت به ولایت ائمه علیهم السلام معتقد شدیم، توحید و اسلام شکل می گیرد.
آری غدیر یعنی اسلام کامل و در حقیقت کمال اسلام. غدیر نقطه اوج اسلام و غلبه آن بر همه ادیان و برافراشته شدن پرچم توحید ناب بر بام جهان، به دست توانای موعود امم بقیة الله الاعظم حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف را در دل خود دارد که با در اختیار داشتن آن چه تا روز قیامت مورد نیاز بشر در عرصه هدایت و سعادت و تکامل باشد؛ عالم مرده به ظلم و تبعیض و فساد و به عدالتی را با نور عدالت، زنده می کند[ سوره حدید/17] و عبودیت خالص و پاک و منزه از هر گونه شرک و آلودگی را در تمام زمین جاری می سازد.[سوره نور/ 55]
نبی اکرم اسلام صل الله علیه و آله وسلم در غدیر خم در این باره فرمودند: «ای جماعت مردم، آگاه باشید من، بیم دهنده و علی علیه السلام هدایت کننده است. من پیامبرم و علی علیه السلام جانشین است. آگاه باشید همانا آخرین امام از ما حضرت قائم مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است. او غلبه کننده بر دینها است (دین اسلام را بر همه دین ها غلبه می دهد). و او انتقام خون های اولیای خدا را می گیرد. بدانید او یاری رساننده دین خداست؛ بدانید او از دریای وسیع حقیقت و معرفت می نوشد و هر کس را به فراخور حال و استعداد و کردارش مقام و رتبه می دهد. او برگزیده و منتخب خداوند و وارث علوم انبیا و محیط بر آن علوم است. او صاحب عقل سلیم و ثبات در رأی و عمل است. پیامبران گذشته به آمدنش بشارت داده اند، او حجت باقی خدا است و پس از او حجتی نیست و حق تنها با اوست و نور تنها نزد او می باشد. او همیشه پیروز است و شکست در او راه ندارد. بدانید او ولی خدا در زمین و حاکم او در میان بندگان و امین به اسرار و ظواهر دین خداست».[احتجاج، جلد1، ص63]
اکنون این پرسش مطرح است که این حقیقت، چه زمانی تحقق می یابد؟ پاسخ آن را به خوبی در کلام حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها می توان یافت. آن گاه که محمود بن لبید از ایشان سؤال کرد: «اگر پیامبراکرم صل الله علیه و آله وسلم صراحتاً علی علیه السلام را به عنوان جانشین خود معرفی نمود، چرا علی علیه السلام در خانه نشست و حق خود را نگرفت؟! حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند: از پدرم شنیدم که فرمود:«انما مثل الامام مثل الکعبه اذ تؤتی ولا یأتی»[بحارالانوار، جلد36، ص353] امام همانند کعبه است، همان گونه که مردم موظفند از راه دور و نزدیک هر کس می تواند نزد کعبه بروند و پروانه وار گرد آن طواف کنند، امت اسلام می بایست به سراغ امام بروند و از مقام و حریم امام دفاع کنند و پروانه شمع وجود او گردند و چون حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف بقیة الله و آخرین امام و حجت الهی است، تا مردم حقیقتاً او را نخواهند و حرف و عملشان یکی نگردد و زمینه های آمدنش را فراهم ننمایند، خداوند متعال اذن ظهور آن حضرت را نخواهد داد، چرا که در قرآن فرمود: «إِنَّ اللّهَ لاَ یغَیرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یغَیرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ»[سوره رعد/11]؛ خداوند وضعیت و سرنوشت هیچ امتی را تغییر نخواهد داد، مگر این که خود بخواهند. خواستنی نه از نوع خواست مردم مدینه از امام علی علیه السلام و مردم کوفه از امام حسین علیه السلام .
همچنین شما می توانید برای مطالعه بیشتر درباره غدیر در قالبهای مختلف «ویژه نامه مهدویت در غدیر» را نیز مشاهده نمایید.
مطالب مرتبط
![Share](/sites/all/modules/addtoany/images/share_save_171_16.png)