تاریخ انتشار: 11 ژانویه 2019 شماره مطلب: 24133 تعداد بازدید: 513 نظرات: 0
انجمنها:
کربلایی احمد تهرانی (ره):
یکی از علّتهایی که ما توفیق سحرخیزی نداریم و در وقت آن سنگین هستیم و گویا گوشهایمان صدای مَلَک منادی را که همهی اولیاء الله را بیدار میکند نمیشود، این است که روح و قلب ما به خاطر دو مسأله سنگین میشود و مثل گنجشکی که به دو پایش وزنه آویختهاند، به وقت سحر نمیتواند برخیزد و به ملاقات یار پر بزند؛ و یا در عبادات خود، روح بالا نمیرود و لذّت عبادت را نمیچشد. یکی از آن دو عامل :
لغو و لهو و زیاد حرف زدن است .
و دیگری که خیلی انسان را سنگین میکند، غیبت کردن است. من عیناً دیدم که غیبت شب، توفیق سحر خیزی را از انسان سلب میکند .
منبع: کتاب پندهای آسمانی، صفحه ۱۸۸
![Share](/sites/all/modules/addtoany/images/share_save_171_16.png)