جنگ نرم ، شلیک به افکار عمومی
جنگ نرم یا تبلیغات رسانه ای و روانی که افکار عمومی را نشانه می گیرد و بدون درگیری و استفاده از زور جامعه را به شکست و انفعال می کشاند قدمتی به اندازه تاریخ حیات بشری دارد.
هرچند که در قرن 21 جنگ نرم اهمیت دوچندانی پیدا کرده و برخی کشورها بدون پرداخت هزینه ای به اهداف خود با اتکا به جنگ نرم می پردازند اما هنوز هم برخی از کشورها برای تأمین اهداف سیاست خارجی و رسیدن به منافع خود از جنگ سخت یا Hard war استفاده می کنند تا به خیال خود بیشترین منافع را به دست آورند و قدرت خود را به نمایش بگذارند.
اما به کارگیری جنگ نرم در کنار جنگ سخت از دستاوردهای پست مدرنیسم و دوران جدید است که رسیدن به منافع را به حداکثر می رساند.
بمباران تبلیغاتی در کنار بمباران هوایی نه تنها ساختارهای جامعه مورد هدف را تغییر خواهد داد بلکه موجب خواهد شد که قالب های ماهوی و ساختاری سیاسی آن جامعه کاملا دگرگون شود و زمینه برای تسلط قدرت مهاجم فراهم گردد.
دشمنان در جنگ نرم زمینه را برای پذیرش تهاجم بیگانه فراهم ساخته و زمینه های بروز بحران و درگیری های داخلی را فراهم می سازند.
در جنگ ها و بحران های عصر حاضر مسئله تهاجم ژئوپلیتیکی و سرزمینی دیگر همچون گذشته اهمیت ندارد و مرزهای جغرافیایی تغییر نمی کنند چرا که آنچه تغییر می کند افکار، اندیشه و هویت جامعه هدف و حتی جوامع دیگر برای دستیابی به اهداف جنگ های کلاسیک و سنتی است. در طول چهارسالی که از بحران سوریه می گذرد آنچه که واضح و آشکار است نقش رسانه ها در هدایت این بحران به نفع خواسته های کشورهای غربی است.
در واقع یک حقیقت کاملا قابل مشاهده در این کشور به چشم می خورد و آن اینکه رسانه های غربی حقایق را در مورد بحران سوریه آشکار نکرده اند، افکار عمومی غرب بشار اسد رئيس جمهور سوریه را می شناسد اما نمی داند چرا کشورهای غربی خواستار برکناری او هستند. مردم آمریکا، آلمان، فرانسه و انگلیس نمی دانند که تروریست ها از بیش از 70 کشور جهان دراین کشور مسلمان مشغول قتل عام و نسل کشی هستند. نمی دانند چرا مردم سوریه از کشورشان مهاجرت می کنند و در بدترین شرایط انسانی خود را به خارج از مرزها می رسانند.
عده کمی هم که از شرایط و تحولات سوریه باخبرند تصور می کنند که شهروندان این کشور از نظام سوریه فرار می کنند...!
اما حقیقت این است که امپریالیسم غرب بحران انسانی را در سوریه آفریده و از آن به نفع خود استفاده می کند، در حالی که افکار عمومی غرب از نیت واقعی سردمداران خود بی خبر است.
قدرت های غربی از گسترش دامنه بحران در سوریه نفع می برند و این موضوع در راستای منافع سیاسی آنهاست. آنان از طریق دخالت نظامی قتل و کشتار مردم بی گناه سوریه به منافع خود می رسند و کسی حق اعتراض به آنها را ندارد.
قدرت های غربی نه تنها تروریست های تکفیری را در این کشور حمایت مالی و تسلیحاتی می کنند و پیشرفته ترین سلاح ها را در اختیار آنها می گذارند بلکه هنر خوب کشتن و دانش استفاده از سلاح های شیمیایی رانیز به آنها می آموزند.
پایگاه خبری Information clearing house به این واقعیت اشاره کرده و اذعان می کند که ایالات متحده آمریکا بزرگ ترین حامی تروریست ها در سوریه است و همه گروه های تروریستی اعم از داعش، القاعده، جبهه النصره و گروه های دیگر را زیر چتر حمایتی خود قرار داده است.
به نوشته این پایگاه خبری اصطلاح «مخالفان میانه رو» یا «ارتش آزاد سوریه» ساخته و پرداخته خود آمریکا است تا از این طریق بتوانند مردم را فریب دهد و چنین وانمود کند که همه گروه های مسلح تروریست نیستند بلکه مخالفانی هستند که خواستار سرنگونی نظام بشار اسد هستند. در واقع به نوشته این سایت خبری تحلیلی، نظامیان آمریکایی فقط به تروریست ها آموزش های نظامی و تسلیحاتی نمی دهند بلکه با روح و روان آنها هم سروکار دارند و هویت آنان را تغییر می دهند تا از کشتن افراد بی گناه احساس پشیمانی نکنند.
![]() |
جنگ ها بر پایه دروغ و تزویر بنا شده اند تا بتوانند حمایت افکار عمومی را به دست آورند یا حداقل بتوانند مخالفان کمتری داشته باشند.
عده ای از تحلیلگران نظامی معتقدند اگر آمریکا توجه کافی به واقعیات خاورمیانه نشان می داد یاحداقل تحولات پس از خیزش های مردمی در سال2011 را به دقت بررسی می کرد اکنون شاهد حضور روسیه در سوریه نبودیم.
روسیه در کمال بهت و ناباوری باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا وارد سوریه شد و طراحان و تئوریسین های آمریکایی را مات و مبهوت کرد بدون اینکه اوباما بتواند از بازی کثیفی که در سوریه به نمایش گذاشته بود خارج شود و به نفع خود بهره برداری نماید.
مقامات آمریکایی می گویند یکی از دلایل عمده شکست و رسوایی ایالات متحده نداشتن یک سیاست و استراتژی خاص در سوریه بود.
آمریکایی ها تا آنجا که می توانستند به تروریست ها کمک کردند و پول، سلاح، امکانات، آموزش و تجهیزات به آنها تزریق کردند بدون اینکه از پیامدهای این اقدام باخبر باشند و بدانند که این اقدامات آیا به نفع آنها تمام خواهد شد یا به ضرر آنها؟
در همین رابطه دو مقام وزارت خارجه آمریکا نیز اذعان کردند که آمریکا درباره سوریه دروغ گفته و باز هم می گوید و این دروغ ها و فریب ها پایانی ندارد.
این دو مقام آمریکایی همچنین اعتراف کردند که واشنگتن افکار عمومی خود را فریب داده و مدعی شده که روس ها در حملات هوایی خود فقط شهروندان غیرنظامی و بی گناه را هدف قرار داده اند و هدف کرملین از حمله به سوریه، مبارزه با تروریست ها نبوده بلکه محافظت از نظام بشاراسد بوده است.
به اعتقاد تحلیلگران، فریب افکار عمومی از سوی دولتمردان آمریکایی کار چندان مشکلی نیست. کافی است این ماموریت به رسانه ها داده شود تا آنها رسالت دروغگویی و فریب و جنگ نرم را به خوبی عهده دار شوند.
رسانه های غربی مدعی آزاداندیشی، رعایت دموکراسی و حقوق بشر هستند اما واقعیت این است که آنها حقایق را پنهان می کنند و اعمال غیرانسانی و ضدحقوق بشری دولت های خود را توجیه می کنند. سوریه یکی از کشورهای آرام و امن خاورمیانه محسوب می شود و به غیر از درگیری هایی که با رژیم صهیونیستی بر سر مناطق مرزی داشت در این کشور خبری از جنگ، نزاع و درگیری قومی یا مذهبی وجود نداشت اما از وقتی این کشور در صف کشورهای حامی مقاومت اسلامی قرار گرفت مورد هجمه کشورهای غربی قرار گرفت و برای تغییر نظام این کشور تروریست ها از ده ها کشور روانه سوریه شدند و به قتل و کشتار مردم پرداختند؟!
در کنار اقدامات نظامی و مداخله نظامی کشورهای غربی علیه نظام بشاراسد رسانه های غربی هم جنگ نرم خود را آغاز کردند و تا به حال ادامه داده اند.
مسئله جالب اینجاست که به غیر از رسانه های غربی، کوشش برخی رسانه های منطقه ای از جمله العربیه و الجزیره در انعکاس دروغین تحولات سوریه قابل توجه و تعمق است.
در مورد بحران سوریه، الجزیره و العربیه نقش محوری دارند و عملیات روانی را رهبری می کنند. برخی رسانه های غربی مانند سی.ان ان، فاکس نیوز، اسکای نیوز، بی.بی.سی و دیگر رسانه های غربی نیز نقش مهمی در جنگ نرم و توجیه افکار عمومی دارند.
تبلیغاتی که این رسانه ها بر علیه نظام حاکم در سوریه به راه انداختند در طول تاریخ بر علیه هیچ دولتی به راه انداخته نشده است.
تحلیلگران معتقدند در سوریه بیشتر از این که گلوله شلیک شود فیلم و حرف و تصویر شلیک می شود.
نمونه بارز جعل واقعیات توسط این رسانه ها مسئله به کارگیری سلاح های شیمیایی از سوی نیروهای دولتی سوریه بود که پس از تبلیغات بسیار و هیاهوهای تبلیغاتی ثابت شد که تروریست های تفکیری از سلاح های شیمیایی ارسال شده از سوی کشورهای غربی استفاده کرده اند و مردم بی گناه را قتل عام کرده اند.
رسانه ها می توانند با تحریف واقعیات، بحرانی را بحرانی تر سازند یا با هشدار در مورد وضعیت موجود از وقوع بحران جلوگیری کنند در واقع نقش و کارکرد رسانه با ماموریتی که به آن محول می شود ارتباط مستقیم دارد.
رسانه ها تریبون نظام های سیاسی هستند و می توانند به تشدید بحران یا تضعیف بحران کمک کنند.
در هر صورت رسانه ها در حفظ و تحکیم وفاق ملی چه به لحاظ سخت افزاری و چه به لحاظ نرم افزاری تاثیر فراوانی دارند و همان گونه که در تضعیف پایه های امنیتی موثرند می توانند در ایجاد و تحکیم آن نیز سهم بسزایی داشته باشند.
* فریده شریفی/ کیهان، کد خبر: ۶۰۴۴۲
مطالب مرتبط
![Share](/sites/all/modules/addtoany/images/share_save_171_16.png)