دیگر نمی شناسند همدیگر را! / شاعر : قیصر امین پور
سیبی که از درخت می افتد
از نو به شاخه بر می گردد
اما
سیبی که از درخت می افتد
از نو به شاخه بر می گردد
اما
گذشتن از چهل
رسیدن و کمال
چه فکر کال کودکانه ای!
زهی خیال خام!
ما
در تمام عمر تو را در نمی یابیم
اما
تو
ناگهان
همه را در می یابی!
بهترین لحظه ها
روزها
سالها را
با تمام جوانی
خدا روستا را
بشر شهر را...
ولی شاعران آرمانشهر را آفریدند
باری من و تو بی گناهیم
او نیز تقصیری ندارد
پس بی گمان این کار
باور نمی کنم
که ناگهان به سادگی آب
وقتی که غنچه های شکوفا
اما
با این همه
تقصیر من نبود
که با این همه...
گفت: احوالت چطور است؟
گفتمش: عالی است
مثل حال گُل!