تحلیل و ارزیابی مقاله نویس سایت ینی مساوات جمهوری آذربایجان درباره تداوم دشمنی میان جمهوری آذربایجان و ارمنستان!!
بهرغم ادعای الهام علیاف مبنی بر اینکه با خارجکردن قراباغ کوهستانی از دست ارامنه، به "جداییطلبی" در جمهوری آذربایجان پایان داده است، مقاله منتشر شده در سایت ینیمساوات حاکی از آنست، مساله ارامنه قراباغ کوهستانی برای همیشه گریبانگیر باکو خواهد بود!! و دشمنی میان جمهوری آذربایجان و ارمنستان تداوم خواهد داشت.
زاهد صفراوغلو، مقالهنویس ینیمساوات نوشت: "آخرین نظرسنجی انجام شده توسط انجمن بینالمللی گالوپ در ارمنستان نتایج جالبتوجهی را نشان داد که برای ما بسیار نگرانکننده است. بیایید با این واقعیت شروع کنیم که طبق این نظرسنجی ۴۶.۶ درصد از پاسخدهندگان تأکید دارند که ایروان باید بار دیگر برای "استقلال" نهاد دستنشاندهای که در قراباغ وجود داشت مبارزه کند و تنها پس از کسب استقلال، ارامنه قراباغ باید به خانههای خود بازگردند. ۴۰ درصد از شرکتکنندگان در نظرسنجی نیز معتقدند که ارمنستان باید هر کاری را برای ادغام ارامنه ترک قراباغ انجام دهد و از آنها حمایت اجتماعی و قانونی کند. تنها ۹.۲ درصد از پاسخدهندگان بازگشت ارمنیهای ساکن قراباغ را به این منطقه تحت کنترل جمهوری آذربایجان ممکن دانستهاند!!
مقالهنویس ینی مساوات افزوده است: "نتایج این نظرسنجی بدون شک نشان میدهد که اولاً نفرت بیگانههراسانه و نفرت از ترکها در بین ارامنه باقیمانده است. درعینحال، این نتایج گواه بر این است که ادعای بیاساس ارضی علیه آذربایجان همچنان بر بخش بزرگی از مردم ارمنستان حاکم است. نه با حرفهای بیهوده پاشینیان، بلکه این واقعیت که در قانون اساسی ارمنستان، ولایت خودمختار قراباغ کوهستانی سابق بهعنوان قلمرو ارمنستان ذکر شده است خود گویای همه چیز است... بااینحال، «هر چه سرکه تندتر باشد، ظرف خود را بیشتر میسوزاند». کدام جامعه توانسته است با ارتقای حس نفرت از دیگران تا حد ایدئولوژی ملی آن جامعه، به پیشرفت دست یابد؟ آیا میتوانید حتی یک دولت تکقومی در جهان را نشان دهید که توسعهیافته باشد و جمعیت آن در رفاه باشد؟ چنین دولتی وجود ندارد. حتی در اسرائیل که در دشمنی با اعراب است، امروز ۲۱ درصد از جمعیت ۹.۵ میلیوننفری آن عرب هستند و زبان عربی جایگاه ویژهای دارد...
از اصل موضوع دور نشویم. چشیدن یک قطره نیز برای دانستن طعم نمک دریا کافی است. نظرسنجی گالوپ همچنین نشان میدهد که تقریباً نیمی از جامعه ارمنستان (۴۶/۶ درصد) از جنگ دوم قراباغ و عملیات ۲۴ ساعته ضدتروریستی درس نگرفتهاند، طرفدار همزیستی مسالمتآمیز با آذربایجان نیستند و میخواهند به جداییطلبی «نفس جدیدی» بدهند. " این، عدد کمی نیست. تصور کنید بعدازاین همه گرفتاری که با آن روبرو شدند، حتی بعد از اینکه آذربایجان به طور کامل حاکمیت خود را بازگرداند و حقوق حلال خود را دریافت کرد، از احساس بدخواهی در کشور تسلیم شده کاسته نشده است! این، همچنین احتمال برهمخوردن اوضاع در داخل ارمنستان، در صورت امضای معاهده صلح بر اساس شرایط باکو را افزایش میدهد. شکی نیست که حامیان خارجی ارامنه و در رأس آنها فرانسه نقش مهمی در ریشهدواندن چنین احساس تندروانهای در جامعه ارمنی دارند. بهاصطلاح «نمایندگان» «پارلمان» خیالی این گروه نیز که با مشاهده این فضا جسور شدهاند، آماده میشوند تا بهزودی در ایروان گرد هم آیند تا «نفس دوم» را به «آرتساخ» بدهند و این تصور را ایجاد کنند که همه چیز از دست نرفته است!! باشد. بگذار آنهایی که ۳۰ سال است «دولتک - دولتک» بازی میکردند تا اول ژانویه نیز کمی «خانه بازی» کنند. بااینحال، دولت پاشینیان گفته است که بهاصطلاح "مؤسسات "جمهوری قراباغ کوهستانی" اجازه فعالیت در ارمنستان را نخواهند داشت. بیایید صبر کنیم...
آرمن رستمیان، یکی از عناصر داشناک و یکی از اعضای بلوک پارلمانی اپوزیسیون "هایستان" که به کل حس واقعگرایی را ازدستداده است، میگوید که "مسئله آرتساخ بسته نشده است و اگر غیر از این بگوییم در خدمت منافع آذربایجان است! " او سپس ادعا میکند که اقدامنکردن ارمنستان در بهرسمیتشناختن "استقلال آرتساخ" بزرگترین اشتباه استراتژیک بوده است! این مردم بیچاره نمیفهمند که این، بزرگترین اشتباه استراتژیک مردم ارمنستان نیست. بلکه اشتباه اصلی آنها این است که از ماجراجویان سیاسی دنبالهروی میکنند که سالها حماقت "میاتسوم" خود را به این مردم تحمیل کردهاند. بهعبارتدیگر، این جامعه واقعاً باید قدردان آذربایجان باشد که واقعاً آنها را از یک بیماری وحشتناک و مزمن نجات داده است - البته اگر دوباره فریل اقدامات تندرو های انتقامجو را نخورند. این، مشکل ما نیست. جداییطلبان و تندروها اکنون شروع به حفاری در زبالههای تاریخ کردهاند و به دنبال «آرتساخ»، «میاتسوم»، «ارمنستان بزرگ» هستند. دو مدرک دیگر دراینخصوص وجود دارد: بر اساس اخبار دریافتی، جداییطلبان غیرمسلح که آذربایجان به آنها رحم کرد و اجازه عبورشان به ارمنستان را داد، به خواست خودشان در ارتش ارمنستان استخدام میشوند!!
این آمادهسازی برای چیست؟
همچنین اخیراً مشخص شد که کلیسای کاتولیک ارمنی (اچمیادزین) تصمیمی تحریکآمیز برای حفظ "خلیفهگری آرتساخ" غیرقانونی گرفته است. در دنیا بیسابقه است که مرکز دینی یک دولت، بدون توجه به رضایت، حاکمیت و تمامیت ارضی کشوری دیگر، نهاد دینی جامعهای را که در قلمرو کشور دیگری وجود ندارد، حفظ کند (حتی اگر چنین جامعهای وجود هم داشته باشد). موضوع باید در چارچوب قانون اساسی و قوانین آذربایجان حل شود.
هدف مشخص است: جداییطلبی ارمنی در دستور کار قرار میگیرد و از این طریق تبلیغ میشود.
چه بگوییم؟ بیایید با حقهبازیهای ارمنی خوب آشنا هستیم. ما شخصیت این ملت را خوب میشناسیم. درهرصورت آذربایجان میداند که چه باید بکند!! انتقامجوها - داشناکها و تندروهای ارمنی هم باید بدانند که ما برای موقعیتهای «اضطراری» "طرح ب" داریم و در صورت لزوم حتی طرح «ج» هم داریم...
جهت اطلاع از مجموعه تحلیلها و یادداشتها در خصوص مسائل آذربایجان و قفقاز کلیک کنید.
مطالب مرتبط
![Share](/sites/all/modules/addtoany/images/share_save_171_16.png)