ناپلئون بُناپارت، امپراتور نام آور فرانسه در پانزدهم اوت 1769میلادی در جزیره کُرْسْ در جنوب ایتالیا واقع در دریای مدیترانه به دنیا آمد. وی در کودکی راهی فرانسه شد و پس از ورود به مدرسه نظام، در خدمت حکومت هیأت مدیره انقلاب کبیر فرانسه درآمد. ناپلئون در جریان سرکوبی قیام اکتبر سال 1795میلادی پاریس به قدری به سردمداران حکومت خوش خدمتی کرد که به فرماندهی نیروهای فرانسه در ایتالیا منصوب گردید. وی در سال های بعد با پیروزی های پیاپی در برابر دشمنان رژیم جدید و توسعه قلمرو حکومت فرانسه، محبوبیت زیادی در میان مردم فرانسه به دست آورد که این امر زمینه ساز به دست گرفتن مقام کنسول اولی فرانسه توسط بُناپارت را فراهم نمود. در این دوران، ناپلئون هم زمان با فتوحات نظامی خود، قانون اساسی جدیدی برای فرانسه تدوین کرد و حقوق مدنی و مقررات قضایى را که تامین آزادی های اساسی را تضمین می کرد، به اجرا گذاشت. با انجام این اصلاحات، ناپلئون می توانست خود را وارث و دنبال کننده هدف های انقلاب فرانسه و یا به قول طرفدارانش، ناجی انقلاب بخواند. ولی واقعیت امر این است که وی از همان روز اول، در فکر به دست گرفتن قدرت مطلقه بود. او پس از چندی خود را کنسول مادام العمر فرانسه خواند و در سال 1804میلادی تصمیم گرفت تا در قالب عنوان امپراتور فرانسه، رژیم سلطنتی موروثی را به فرانسه باز گردانَد. از این رو در دوم دسامبر آن سال تاج گذاری کرد و دوران ده ساله امپراتوری خود را با فتوحات پی درپی و گسترش قلمرو امپراتوری خود در سراسر اروپا آغاز نمود. اما حمله ناپلئون به روسیه در سال 1812میلادی پایان این فتوحات بود. با شکست او در این لشکرکشی، برخی کشورهای اروپایى از جمله انگلستان، روسیه، پروس، اتریش و سوئد که از قدرت گرفتن روزافزون ناپلئون واهمه داشتند، با تشکیل اتحادی علیه وی، امپراتوری ناپلئون را به اضمحلال کشانده و او را در بیستم آوریل 1814میلادی به جزیره اِلْبْ در دریای مدیترانه تبعید کردند. با این حال ده ماه بعد، ناپلئون بار دیگر با تدارک مقدماتی به فرانسه بازگشت و حکومت را در دست گرفت. ولی حکومت دوم ناپلئون نیز بیش از یک صد روز به طول نینجامید و اتحاد جدیدی علیه او به سرعت ایجاد گردید. با شکست دوباره بُناپارت از نیروهای انگلیس، پروس و بلژیک در نبرد واترلو، زندگی سیاسی وی نیز پایان یافت و این بار به جزیره دور افتاده سِنْتْ هِلنْ در اقیانوس اطلس تبعید شد. ناپلئون بُناپارت از سال 1815 تا 1821میلادی به مدت شش سال در این جزیره به سر برد تا اینکه در پنجم ماه مه سال 1821میلادی در 52 سالگی درگذشت.
مطالب مرتبط
![Share](/sites/all/modules/addtoany/images/share_save_171_16.png)