تاریخ انتشار: 17 ژوئن 2017 شماره مطلب: 7815 تعداد بازدید: 3177 نظرات: 0
سَيِّدِي أَنَا الصَّغِيرُ الَّذِي رَبَّيْتَهُ؛
آقاى من منم كودكى كه پروريدى. (دعای ابوحمزه ثمالی)
نگاه به گذشته و ناتوانی ها و بی قدری های کودکی، به خوبی می فهماند همه آنچه امروز هستیم برآیند همه الطاف خالقمان بوده و ما غافل از این همه لطف و مهربانی. خدایا! هیچ کس به اندازه تو نمی تواند مواظب من باشد. من را رها نکن؛ همچنانکه تا به حال پرورشم دادی.
![Share](/sites/all/modules/addtoany/images/share_save_171_16.png)